SİYAH BAŞLI ALMAN ET MERİNOSU (Deutsches Schwarzköpfiges Fleischschaf) KOYUN IRKI

Irkın kökeni, 19. yüzyıl ortalarında Oxfordshire ve Hampshire et koyunu ırklarından İngiliz koçlarının Alman Landschaf ile melezlenmesine dayanmaktadır. Başlangıçta ana üreme alanları Doğu Prusya ve Vestfalya idi, daha sonra cins Almanya’da daha deniz iklimine sahip bölgelere yayıldı.

Almanya’da siyah başlı et koyunu oranı yaklaşık %17’dir ve bu da bu ırkı, Beyaz başlı Alman et Merinos koyunlarından sonra Almanya’nın en büyük ikinci ırkı yapmaktadır.

Bu cinsin scrapie hastalığına karşı direnç geni var. Klasik scrapie hastalığına karşı genetik direnç elde etmek mümkündür. Amaç bulaşıcı süngerimsi ensefalopatilere (scrapie) karşı direnci artırmaktır. PrP genotipi sınıfı G4 ve G5 olan koçlar lisanslandırılmamış olup, 17 Ekim 2005 tarihli TSE dayanıklılık ıslahı yönetmeliğine göre yetiştiricilikten hariç tutulmuştur.

Görünüm Özellikleri:

• Orta büyüklükte, ağır, erken olgunlaşan bir koyundur.
• Derin ve geniş bir göğsü uzun bir sırtı ve derin ve geniş bir gövdesi vardır.
• Leğen kemiği uzundur ve uylukların iç ve dış kısımları tam kaslıdır.
• Koyu kahverengi-siyah renkteki başı orta genişlikte ve yünlüdür
• Yanlara doğru çıkan güçlü kulakları vardır.
• Bacakları koyu kahverengi ila siyah renkte olup, kısmen hafif yünlüdür.
• Yün saf beyazdır.
• Uzun bir östrus mevsimine sahiptir.
• Erkek ve dişiler boynuzsuzdur.
• Orta ve yüksek verimli, mera alanlarında hem hayvancılık hem de çayır çiftçiliği için uygundur.
• Hızlı büyüyen, orta genişlikte, siyah, çok yünlü olmayan kafalı et koyunu.

Verim Özellikleri:

• Elyaf çapı 33–35 mikrondur.
• Günlük yaklaşık 420–450 gr.
• Kesim verimi %50-52
• Ağırlık: teke 120-160 kg, koyun 70-100 kg
• Yün verimi Koç: 5-7 kg ; Koyun: 4-5 kg
• Cidago yüksekliği: Koç: 75-85 cm ; Koyun: 70-80 cm
• Gövde uzunluğu (Sal): Koç: 90-100 cm ; Koyun: 80-95 cm
• Kuzu doğum agırlığı: Tek: 5 kg; ikiz: 4 kg

Kaynaklar:

• Wikipedia
• Öbsz
• Aşşağı saksonya koyun yetiştiriciliği derneği
• SKF
• VDL