MERINO-LANDSCHAFT (WÜRTTEMBERG) KOYUN IRKI

18. yüzyılda, Güney Alman Land Sheep koyunlarıyla Fransız ve İspanyol Merinos’larıyla çiftleştirilerek Almanya’da elde edildi. (1765) Beyaz başlı Alman et merinosu olarak da bilinir.

Günümüzün Merinolandschaf’ı, 1539’da kalitesiz yün ürettiği için sevilmeyen çift katlı Zaupelschaf ile başladı. Bu nedenle Aşağı Ren’den gelen Marschschaf ile melezlendi. Bu koyun büyük, üretken ve yürüyebilen bir koyundu ve yünün lif çapı 33-36 mikrondu. Daha sonra, yün kalitesini iyileştirmek için İspanya ve Fransa’dan gelen Merinowoolsheep kullanıldı. 1950’den beri 22-27 mikron yün üretme hedefiyle Merinolandschaf olarak tescil edildi.

Bu güçlü koyunlar yüzlerce kilometre yürüyebilmeli ve yıl boyunca dışarıda olmanın zorluklarına dayanabilmelidir. Merinolandschaf’ın geleneksel yaşam tarzına bağlı olarak, tek kuzuların hayatta kalma şansı daha yüksektir.

Bu çalışmada, güney Almanya’da yaygın bir cins olan “Merinolandschaf” koyunları, beş et ırkı tipinin koçlarıyla (Ile de France, Charollais, Alman siyah başlı koyun koyunu (Deutsches Schwarzköpfiges Fleischschaf), Suffolk, Texel) ve Merinolandschaf koçlarıyla melezlenmiştir. Elde edilen kuzular (179 birey) 55,3 günlük ve 20,4 kg vücut ağırlığından 121,7 günlük ve 40,9 kg ağırlığa kadar yoğun bir şekilde besiye alınmıştır. Besi sırasında yem tüketimi kaydedilmiş ve kuzular haftalık olarak tartılmıştır. Ile de France × Merinolandschaf ve Texel × Merinolandschaf, en iyi yem dönüşüm oranını ve enerjik yem dönüşüm oranını gösterdikleri için yoğun besi için en büyük ekonomik ilgiyi görmektedir. Sadece bu melezler, yem dönüşüm oranında ve ayrıca besi döneminde günlük vücut ağırlığı artışında safkan Merinolandschaf’a kıyasla önemli ölçüde üstündü. Charollais × Merinolandschaf hariç, tüm melezler Merinolandschaf’a kıyasla her üç özellikte de en azından bir iyileşme eğilimi gösterdi, ancak bu her zaman önemli değildir. Bu, kuzu etini verimli bir şekilde üretmek için tek yönlü melezlemenin avantajını vurgular. Büyüme, doğrusal bir model ve Gompertz modeli ile modellendi. Sonuçlar, her iki modelin de verilere iyi uyduğunu gösterdi, ancak ortalama ^R2 biraz daha yüksekti ve ortalama kare hatası Gompertz modeli için biraz daha düşüktü. Ek olarak, Gompertz modelinin kullanımı, kuzular olgun vücut ağırlıklarına ulaşmadan kesilmelerine rağmen kuzuların büyümesi ve melezler arasındaki farklılıklar konusunda bazı ilginç biyolojik iç görüler sağladı.

Görünüm Özellikleri:

• Boylu iri yapılıdırlar.
• Erkek ve dişiler boynuzsuzdur.
• Yüz ve Yapagısı beyazdır.
• Bacaklarda yün bulunmaz.
• Kulaklar geniş ve hafif sarkıktır.
• Kafa yapısı uzun ve üstünde küçük yün perçemi bulunur.
• Annelik içgüdüsü çok iyidir.
• Et ve yünü için yetiştirilir.

Verim özellikleri:

• Canlı ağırlık Erkek: 125-160 kg ; Dişi: 75-90 kg
• Elyaf çapı: 22-27 micron
• Yün verimi: Erkek: 6,5-7 kg ; Dişi: 4-5 kg

Kaynaklar:

• Wikipedia
• Okstate.Edu
• Rosemary & Pines
• LfL Pdf
• Tierzuch Arşiv