Veteriner.CC
 Ana Sayfa Sığır Yetiştiriciliği Gebe düve ve ineklerin bakım ve beslenmesi
 

Sığır Yetiştiriciliği

DÜNYA SIĞIR VARLIĞI VE ÖNEMİ
  1. Dünya sığır varlığı
  2. Sığırların kökeni
  3. Sulama
  4. Barınaklar - Ahırlar
  5. Süt sığırı barınakları
  6. Besi sığırı barınakları
  7. Taban yapısına göre barınaklar
  8. Gübre temizliği ve depolanması
  9. Seçim (seleksiyon)
  10. Yaş tayini
  11. Boynuz giderme
  12. İşletmelerin başarı koşulları
  13. İşletmelerde genel günlük işler
  14. Buzağıların bakım ve beslenmesi YENİ KONU
  15. Gebe düve ve ineklerin bakım beslenmesi YENİ KONU
  16. Süt ineklerinin bakım ve beslenmesi YENİ KONU

Yerli Sığır Irkları

  1. Boz ırk sığırı
  2. Doğu Anadolu kırmızısı sığırı
  3. Güney Anadolu kırmızısı sığırı
  4. Kırım sığırı
  5. Maraş sığırı
  6. Yerli güney sığırı
  7. Yerli kara sığırı
  8. Zavot sığırı

Yabancı Sığır ırkları

  1. Angus sığırı
  2. Ankole sığırı
  3. Ayrshire sığırı
  4. Barzona sığırı
  5. Bazadaise sığırı
  6. Beefalo sığırı
  7. Beefmaster sığırı
  8. Belçika mavisi sığırı
  9. Blonde d'Aquitaine sığırı
  10. Bonsmara sığırı
  11. Braford sığırı
  12. Brahman sığırı
  13. Brahmousin sığırı YENİ KONU
  14. Brangus sığırı
  15. British White sığırı
  16. Charolais (Şarole) sığırı
  17. Chianina sığırı
  18. Corriente sığırı
  19. Esmer (Montafon) sığırı
  20. Galloway sığırı
  21. Guernsey sığırı
  22. Hereford sığırı
  23. Highlander sığırı
  24. Holstein sığırı
  25. Jersey sığırı
  26. Limuzin sığırı
  27. Maas Rhein İssel sığırı
  28. Maine anjou sığırı
  29. Mashona sığırı
  30. Montbeliard sığırı
  31. Murray Grey sığırı
  32. Nelore sığırı
  33. Nguni sığırı
  34. Normande sığırı
  35. Parthenaise sığırı
  36. Piedmentosa sığırı
  37. Pinzgauer sığırı
  38. Red poll sığırı
  39. Romagnola sığırı
  40. Salers sığırı
  41. Santa Gertrudis sığırı
  42. Senepol sığırı
  43. Shorthorn sığırı
  44. Simental sığırı
  45. South devon sığırı
  46. Square meater sığırı
  47. Sussex sığırı
  48. Texas Longhorn sığırı
  49. Tuli sığırı
  50. Wagyu sığırı
  51. Wisent sığırı
  52. Yak sığırı
  53. Zebu sığırı

GEBE DÜVE VE İNEKLERİN BAKIM BESLENMESİ

    İneklerde gebelik süresi ortalama 280-285 gündür. Gebe düveler birkaç gün daha erken doğum yaparlar. Gebe düvelerin gebeliğin son iki ayındaki yemlenmesi önemlidir. Buzağılamadan birkaç hafta önceki yem tüketimi, buzağılamadan sonraki yem tüketimini etkiler. Aşırı beslemede düvenin yumurtalıkları yağ tutar, düve ya zor gebe kalır, ya kısır kalır. Süt verimi de düşük olur. Yetersiz beslemede hayvanın sindirim ve döl verimi üzerine olumsuz etki eder.

   Düveler (Kültür ırkı) 16-18 aylık tohumlanırlar ve 25-27 aylıkken ilk buzağılarını yaparlar, bu dönemde gelişmeleri henüz tamamlanmamıştır.

   Düveler bu dönemde gelişmeleri ve süt verimleri için ek bir enerjiye ihtiyaç duyarlar. Düve iken iyi bakılan bir dişi süt verimi yüksek bir inek olur. Onun için düvelik döneminde bilinçli bir bakım ve besleme gerekir. İyi kalitede kuru yonca, kuru ot, silaj beslemede önemlidir. Mısır silajı ile beslenen düvelerin kalsiyum ve fosfor ihtiyaçları ayrıca karşılanmalıdır. Gebe ineğe ve düveye ilk aylarda özel bir bakım gerekmemektedir. Gebeliğin son 2-3 ayında diğer hayvanlardan ayrılmalı ve yağlanmaya meydan verilmeyecek şekilde vücut formunu koruyacak ve buzağının normal gelişmesini sağlayacak şekilde kaliteli kaba yem ve ilave kesif yemle beslenmelidir. Normal olarak inekler 10 ay (305 gün) sağılırlar. Doğurmalarına 60 gün kala sağıma son verilerek kuruya çıkarılırlar. Kuruya çıkarma; hayvana verilen yem miktarı azaltılır ve süt miktarı düşürülür, günde 2 kez yapılan sağım bire indirilir, sonra iki günde bir yapılır ve birkaç gün sonra sağım tamamen kesilir. Buzağılamadan önce ineği bir süre kuruda bırakmakla; süt salgılayan organların dinlenmesi ve ineğe verilen besin maddelerinin süt üretimi yerine karnındaki yavrunun gelişmesi için kullanması sağlanır. Meme hastalıkları (Mastitis) için tedavi uygulanır.

   500 kg canlı ağırlıktaki verim döneminde %4 yağlı süt veren kurudaki inekler için örnek rasyonlar;

1. Rasyon ; Doğuma 4 – 6 hafta kala (günde kg olarak)

2. Rasyon ; Doğuma 21 – 10 gün kala arası (günde kg olarak);

3. Rasyon ; Doğuma 10 gün kala dan Doğuma kadar (günde kg olarak);

Yemler 1. Rasyon 2. Rasyon 3.Rasyon
Kuru ot 3 3 3
Kuru fiğ otu 0,5 0,5 0,5
Buğday saman 2 2 2
Arpa Kırması 1 1  
Süt yemi   2 2
Mineral madde 0,1    
Toplam 6,6 8,5 7,5

   3. Rasyonda doğuma 3-4 hafta kala süt yemi miktarı her gün 0,5 kg artırılarak verilmeye devam edilir. İnek kuruya çıkarıldığı ilk 2-3 hafta bol miktarda kaliteli kaba yem ile beslenir. Buna ilaveten günde 2-3 kg’ı geçmeyecek şekilde kesif yem verilir.

   İnek kuruya çıkarıldığı ilk 2-3 hafta bol miktarda kaliteli kaba yem ile beslenir. Buna ilaveten günde 2-3 kg’ı geçmeyecek şekilde kesif yem verilir.

   Gebeliğin 7. ayından itibaren günde 8-10 kilo süt veriyormuş gibi yemlenmesine özen gösterilmeli, aşırı kaba yem verilmemelidir. Hayvanın kuru dönemde vücut ağırlığının en az %1’i kadar kaba yem yemesi ve yediği kesif yem miktarının da vücut ağırlığının %1’ini geçmemesi gerekir. Kuru dönemde rasyondaki kalsiyum miktarı azaltılmalı ve bu dönemin başında ve sonunda vitamin takviyesi yapılmalıdır. Ayrıca yavru atma riskini azaltmak için bozuk küflü ve gaz yapıcı yemlerden ve aşırı soğuk su vermekten kaçınılmalıdır, hava soğuksa doğumdan sonra ılık su verilmelidir. İneğin doğumu müteakip hemen sağılması sonun düşmesine engel olabileceği gibi, aynı zamanda doğum felcine (Süt humması) neden olabilir. Eğer hayvan yattığı yerden kalkamıyorsa veteriner hekime baş vurmalıdır. Bu nedenle 3-4 gün ineğin sütü tamamen bitecek şekilde sağılmamalıdır. Buzağılayan ineğe, verdiği verime uygun bir besleme (rasyon) uygulanmalıdır. İneğin süt verimindeki artışı karşılaması için rasyon enerji ve protein ihtiyacını karşılayacak şekilde hazırlanmalıdır.

    Doğumuna 60 gün kala ineklerinizi kuruya çıkarınız!

    Gebe Düve ve İneklerinize:

  • Doğumdan sonra 3- 4 gün ineğin sütü tamamen bitecek şekilde sağılmamalıdır.

  • Hayvanın kuru dönemde vücut ağırlığının en az %1’i kadar kaba yem yemesi ve yediği kesif yem miktarının da vücut ağırlığının %1’ini geçmemesi gerekir.

 DERLEYEN: Vet. Hek. Hüseyin DEMİRTAŞ

 
Veteriner.CC

 

Copyright © 2007 - 2013 Veteriner.CC®
Her Hakkı Saklıdır - All right reserved