Veteriner.CC
  Ana Sayfa Koyun Yetiştiriciliği Rambouillet Koyun ırkı
 

KOYUN YETİŞTİRİCİLİĞİ

KOYUN YETİŞTİRİCİLİĞİ
  1. Koyunların Sınıflandırılması
  2. Damızlık seçimi
  3. Gebelik ve kuzulama
  4. Koç katımı
  5. Kuzu büyütme

Yerli Koyun Irkları

  1. Acıpayam koyunu
  2. Akkaraman koyunu
  3. Asaf koyunu
  4. Bafra koyunu
  5. Bandırma koyunu
  6. Çapar koyunu
  7. Çine Çaparı koyunu
  8. Dağlıç koyunu
  9. Gökçeada koyunu
  10. Güney Karaman koyunu
  11. Hasak koyunu
  12. Hasmer koyunu
  13. Herik koyunu
  14. Hemşin koyunu
  15. İvesi koyunu
  16. Kamakuyruk koyunu
  17. Karacabey Merinos koyunu
  18. Karayaka koyunu
  19. Kıvırcık koyunu
  20. Malya koyunu
  21. Menemen koyunu
  22. Morkaraman koyunu
  23. Norduz koyunu
  24. Ödemiş koyunu
  25. Orta Anadolu Merinos koyunu
  26. Pırlak (Pırıt) koyunu
  27. Ramlıç koyunu
  28. Sakız koyunu
  29. Sönmez koyunu
  30. Tahirova koyunu
  31. Tuj koyunu
  32. Türk Geldi koyunu

Yabancı Koyun Irkları

  1. Bergamasca koyunu Yeni içerik
  2. Bizet koyunu
  3. Border Leicester koyunu
  4. Bovec koyunu
  5. Charolais koyunu
  6. Cheviot koyunu
  7. Churro koyunu
  8. Columbia koyunu
  9. Corriedale koyunu
  10. Cotswold koyunu
  11. Doğu Friz koyunu
  12. Damare koyunu
  13. Dorper koyunu
  14. DorsetDown koyunu
  15. DorsetHorn koyunu
  16. Exmoor Horn koyunu
  17. Fin koyunu
  18. Gotland koyunu
  19. Gözlüklü koyunu
  20. Gri Yüz koyunu
  21. Hampshire koyunu
  22. Han koyunu
  23. Herdwick koyunu
  24. Hissar koyunu
  25. Iceland koyunu
  26. Ile de France koyunu
  27. Jacop koyunu
  28. Kamerun koyunu
  29. Karaburun koyunu
  30. Karagül koyunu
  31. Katahdin koyunu
  32. Lacaune koyunu
  33. Langhe koyunu
  34. Leicester koyunu
  35. Lincoln koyunu Güncel
  36. Meatmaster koyunu
  37. Merinos koyunu
  38. Moorschnucke koyunu
  39. Norflok Horn koyunu
  40. Ouessant koyunu
  41. Oxford koyunu
  42. Panama koyunu
  43. Persian koyunu
  44. Polwarth koyunu
  45. Racka koyunu
  46. Rambouillet koyunu
  47. Rhon koyunu
  48. Romanov koyunu
  49. Romandale koyunu
  50. Romney koyunu Güncel
  51. Rough Fell koyunu
  52. Ryeland koyunu
  53. Santa cruz koyunu
  54. Scotish Blackface koyunu
  55. Shropshire koyunu
  56. Skopelos koyunu
  57. Skudde koyunu
  58. Soutdown koyunu
  59. Suffolk koyunu
  60. Targhee koyunu
  61. Texel koyunu Güncel
  62. Texel Blue koyunu Yeni içerik
  63. Tilki koyunu
  64. Wensleydale koyunu
  65. Wurttemberg koyunu
  66. Van Rooy koyunu
  67. Vendeen koyunu
  68. Zwarbles koyunu

Yabani Koyun Irkları

  1. Aoudad koyunu
  2. Mouflon koyunu
  3. Soay koyunu
 
 

RAMBOUİLLET KOYUNU:

 Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc )

    İspanya’dan Fransa’ya getirilen merinos koyunları kuvvetli topraklar üzerinde iyi bir yetiştirmeye ve iri vücut yapısına doğru devamlı bir seçmeye tabi tutuldu. Özellikle Paris yakınında Rambouillet Devlet Çiftliğinde yapılan düzenli bir yetiştirme ile zamanla oldukça iri yeni bir merinos tipi ortaya çıktı. Bu yeni koyun tipine çiftliğin adına uyarak “ Rambouillet ” koyunu denildi. Fransa’da bir taraftan koyun elinin çok sevilmesi, diğer taraftan da dokuma endüstrisinin uzun tarak yapağı istememesi, kısa zamanda Rambouillet tipinin tutulmasını ve tanınmasını sağladı.

Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc )

    Rambouillet, daha önce yetiştirilen Elektoral ve Negretti’den daha iri ve ağır vücutlu, yüksek yapılı, uzun ve geniş vücutludur. Bas büyük ve kısa olup, yapağı ile örtülüdür. Boyunda deri kıvrımları vardır. Kulaklar kısa ve ince yapılıdır. Ayaklar kısa ve kuvvetlidir. Koyunlar boynuzsuz, koçlar büyük kıvrımlı boynuzludur. Canlı ağırlık, koyunlarda 50-60 kg koçlarda 70-80 kg olup yapağı kırkım ağırlığı, koyunlarda 3-4 kg koçlarda 4-5 kg dır.

Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc ) Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc )

   Rambouillet yetiştirmesinde birbirinden az çok farklı iki tip üzerinde durulmuştur. Birinci tip, ince ve kısa yapağı veren ve İspanya’nın Negretti’sine benzer bir görünüştedir. Bu tipte deri kıvrımlı, lüleler oldukça kapalı, karin ve ayaklar yünlü örtülü olup “Merinos Plisse” adini taşırlar. Yapağı sortimani 56’S (A-AA) arasındadır. İkinci tip. ‘Merinos Non Plisse” yada Merino Prekos” (Erken Gelişen Merinos) adi ile anılmakta ve bu tipte yapağının ince olmasından çok kırkım ağırlığı üzerinde durulmakta ve seleksiyon bu yönde yapılmaktadır. Az kıvrımlı, uzun ve açık lüleli yapağı bu tipin en önemli özelliğidir. Bu tipte deri kıvrımı bulunmadığı gibi, bas, karin ve ayaklarda yapağı örtüsü azalmıştır. Bu tipin elde edilmesinde Britanya etçi koyunlarından Disley kullanılmıştır. Böylece erken gelişen bir merinos tipi elde edilmiş bulunmaktadır. İngiliz etçilerinden kan katılarak meydana getirilen bu yeni merinos tipinde de biri orta, diğeri büyük olmak üzere iki ayrı tip geliştirilmiştir. Merinos Prekos bugün fazla yapağı ve fazla et veren bir koyun olarak tanınmıştır. Vücut ağırlığı Rambouillet’den fazla farklı değildir. Almanya’da ince yapağılı merinos yetiştirmesi yaygın durumda iken, Merinos Prekos’lar buraya getirildi, nispeten kaba ve uzun yapağılı olan bu koyunlar önceleri yadırgandı, yetiştiriciler tarafından tutulmadı. Ancak daha sonraları ekonomik etmenlerinin zorlaması ile bu tip yavaş yavaş yayılmaya başladı. Son yıllarda tüm tarak yapağı merinoslarına yapağı et merinosu adi verilmekte ve bu tipe tam uymayanlar da bu tipe çevrilmektedir.

Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc ) Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc )

   Rambouillet koyunları Fransa’da geliştirilip bir örnek bir irk haline getirildikten sonra Almanya’dan başka birçok Avrupa ülkelerine ve deniz aşırı ülkelere götürülmüş, hem saf yetiştirilmiş, hem de yerli koyun ırklarının ince yapağı yönünde ıslah edilmesi için melezleşmede kullanılmıştır.

Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc ) Rambouillet Koyun ırkı ( www.veteriner.cc )

 DERLEYEN: Vet. Hek. Hayri YENİYURT & Ayfel YENİYURT

 

 
 
Veteriner.CC

 

Copyright © 2007 - 2013 Veteriner.CC®
Her Hakkı Saklıdır - All right reserved